خبرش را ظهر شنيدم، خسرو شكيبايي در گذشت ، ولي هنوزم باورم نيست كه رفتي ، آخر مرده آن

 است كه نام نيكي ازش باقي نماند نه عمو خسرو كه تمام زندگيش ماندگاريست. نقشهايي كه بازي

 كردي، صدايي كه شعرهاي شاملو ، فروغ فرخزاد و سپهري را برايمان تكلمه ميكرد تمام اينها مگر چيزي

 جز ماندگاريست. آخر مگر ميشود حميد هامون را فراموش كرد يا عادل مشرقي را كه حاضر شد به خاط

ر عشقش آدم بكشد و عشقش را مردكي خپل صاحب شود. نه عمو خسرو تو را فراموش نخواهم كرد و

صدايت را.

يادت جاودان باد.